Hoe kom je er bij?

Wellicht de allereerste vraag die vrijwel iedereen altijd aan ons stelt is: hoe kom je zo hier terecht in Portugal? En hoewel dat echt een leuk verhaal is, of beter: diep romantisch, en de moeite waard van het vertellen, bewaar ik dat voor een andere keer. Ik moet een beetje in de goede sfeer zijn om dat nog weer een keer - voor de achtienhonderdenzevenennegentigste keer - te verhalen. 's Avonds na het diner, wat glaasjes lokale Portuguese wijn, een beetje intieme sfeer van een Amsterdams kroeg: zo´n sfeer dus.

Nee, de titel van de deze blog slaat op de ontstaansgeschiedenis van het festival. Ons festival, het Angel festival, of sinds 3 jaar het ESTIVAL (wat overigens “van de zomer” betekent). Deze zomer organiseren we het voor de 9e keer. En dat is echt een mijlpaal. Eerlijk gezegd is elk jaar best een mijlpaal. Niet voor niets stelt men die vraag: Hoe kom je er bij om een echt festival op je boerderij te organiseren? Want inderdaad zo vanzelfsprekend is dat niet. Een workshop, een georganiseerde wandeling, een gastronomische week kom je vaker tegen bij eigenaren van een property in den buitenlanden. Naast de gebruikelijke en noodzakelijke b&b of ecotoerisme. Maar een heel festival met soms meer dan 25 artiesten, theatermakers, kunstenaars en workshopgevers, een week lang? Hoe krijg je het voor elkaar?

Dat komt zo. Mijn broer Tom en ik zitten op het terras, de 2e zomer in ons nieuwe bestaan in Portugal. Heerlijk warme dag, glaasje Rosé. Nog een glaasje Rosé. We mijmeren wat, over van alles. En plotseling is daar dat onderwerp: openlucht festival. Nederland telt er velen, elk jaar weer meer. We praten over een geliefd festival: en vragen ons af: stel dat je Oerol hier zou programmeren, dan gaan alle voorstellingen altijd door, kun je elke avond in de warme nacht dansen, dan wordt zo´n theaterfestival ook een heerlijk zomerfeest. Nu is Oerol groot, en die ambitie hebben we niet. Maar ooit is dat ook klein begonnen, vanuit een kroeg, met vrienden, en vrienden van vrienden. En binnen no time bedenken Tom en ik een programma, met vrienden uit onze eigen theaternetwerken, en zijn er niet alleen van overtuigd dat we dat kunnen organiseren, we doen het ook. Want wie wil niet een weekje op een prachtig landgoed verblijven, midden in de natuur, goed eten, leuke mensen, en de mooiste theaterlocaties die je maar kunt bedenken?

Zomer 2010 was de 1e keer. Komende zomer de 9e editie. Het is nooit vanzelfsprekend geworden, routine, om te organiseren. Eigenlijk best veel moeite, af en toe zelfs de vurige wens om er mee op te houden. Maar hoe dan ook, het gebeurt elke keer weer, op de allerlaatste avond: zo´n overweldigend gevoel met elkaar - artiesten, kunstenaars, gasten, vrijwilligers, productieteam, lokale dorpsbewoners - iets unieks gecreëerd te hebben, door kunst, inspiratie, saamhorigheid, verwantschap, door te delen, te maken, te luisteren, door tijd te hebben, stilte, door heerlijk uit je dak te gaan, door niets te moeten, maar alles te mogen, door jezelf te zijn, en de ander te ontmoeten. Dus komt er elke keer weer een nieuwe editie. Want zoiets unieks, dat moet een plek krijgen. In Faia dus. Ook deze zomer, van 4 tot 11 augustus. En iedereen is uitgenodigd.

Denise van Breemen